Συνέντευξη στο U-FIGHTS.GR B’ Μέρος

Μιχάλης Κοσσυβάκης : Ο εκπαιδευτής συνώνυμο με τις Φιλιππινέζικες Πολεμικές Τέχνες στην Ελλάδα !
Διαβάστε το δεύτερο μέρος της συνέντευξης εφ’όλης της ύλης που παραχώρησε ο Μaster Μιχάλης Κοσσυβάκης στο site… Continue Reading..

Μιχάλης Κοσσυβάκης : Ο εκπαιδευτής συνώνυμο με τις Φιλιππινέζικες Πολεμικές Τέχνες στην Ελλάδα !

Διαβάστε το δεύτερο μέρος της συνέντευξης εφ’όλης της ύλης που παραχώρησε ο Μaster Μιχάλης Κοσσυβάκης στο site μας και τον αρχισυντάκτη Βάιο Μπρουζιώτη.

Το πρώτος μέρος της συνέντευξης το ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΕΔΩ !

UFight.GR : Mιχάλη έχουμε μάθει πως στις αρχές του 2017, ξεκινά μια ακόμα σχολή εκπαιδευτών; Είναι αλήθεια αυτό;

Μιχάλης Κοσσυβάκης : Ναι, στις 14 Ιανουαρίου ξεκινά η 25η σχολή εκπαιδευτών του FCS International Organization.

Οι σχολές εκπαιδευτών, είναι μια προσπάθεια που ξεκίνησα τον Ιανουάριο του 2004, για την περαιτέρω εξάπλωση και διάδοση των σχεδόν άγνωστων έως τότε, Φιλιππινέζικων Πολεμικών τεχνών στη χώρα μας, αλλά και της εξειδίκευσης σε σημαντικούς τομείς της Αυτοάμυνας, όπως η χρήση και αντιμετώπιση των Edged και Impact Weapons.

Ηδη σε αυτά τα 12 χρόνια έχω διοργανώσει συνολικά 28 σχολές εκπαιδευτών στην Ελλάδα, 4 στη Γαλλία, 6 στην Πολωνία και 1 στην Κύπρο, στις οποίες έχουν λάβει μέρος, πάνω 350 εκπαιδευτές διάφορων πολεμικών τεχνών (Κrav Maga, Shotokan, Jiu-Jitsu, Systema, Hapkido, Taekwondo WTF & ITF, Wing Chun, Ving Tsun, Balintawak Eskrima, Οkinawa Karate, Παγκράτιο, Κyokushin, Ninjutsu, Tang Soo Do, Kenpo, Viet Von Dao, Silat, Jeet Kune Do, Doce Pares, Modern Arnis, Wado Ryu, Aikido, Tai Jitsu, Κick Boxing, Muai Thai, Πυγμαχίας, Fu Jow Pai, Kajukenbo…), έως και 8ο Dan στο στυλ τους.

Το μεγαλύτερο ποσοστό όσων διδάσκουν και όσων δηλώνουν ότι διδάσκουν Φιλιππινέζικες Πολεμικές τέχνες στην Ελλάδα, έχει μαθητεύσει ή συνεχίζει τη μαθητεία του κοντά μου.

Παράλληλα, έχω παραδώσει πάνω από 1000 σεμινάρια στη χώρα μας και συνεχίζω με το ίδιο μεράκι και με αστείρευτη ενέργεια.

Θεωρώ πως δύο από τα σημαντικότερα πράγματα που έχω πετύχει ή έχω συνδράμει σημαντικά αν προτιμάς, είναι το να καθιερωθεί η οπλομαχία στην Ελλάδα, ως αναπόσπαστο κομμάτι της Αυτοάμυνας, και να καταστεί σαφές πως δεν μπορεί να διδαχθεί άοπλη αντιμετώπιση του μαχαιριού ή του ραβδιού, χωρίς να διδάσκεται με την ίδια βαρύτητα και η χρήση του όπλου.

Να θέσω και μια άλλη παράμετρο. Στον σύγχρονο κόσμο, η άοπλη μάχη υπάρχει μόνο στις σχολές πολεμικών τεχνών. Στον πραγματικό κόσμο, μόνο αυτός που κάνει απόλυτο γυμνισμό μπορεί να θεωρηθεί άοπλος. Η καθημερινότητα είναι συνυφασμένη με δαχτυλίδια, ρολόγια, βραχιόλια και συνήθως στο χέρι να υπάρχει ένα τουλάχιστον αντικείμενο (κλειδί, κινητό, αναπτήρας, τσιγάρο, τσαντάκι/τσάντα) και αρκετά άλλα όπλα, στον οικείο χώρο. (τασάκι, μπουκάλι, ποτήρι, καρέκλα…)

Πληροφορίες για τον Οργανισμός μας, αλλά και τη σχολή εκπαιδευτών, θα βρεί ο κάθε ενδιαφερόμενος στον επίσημο ιστοχώρο

www.fmagreece.com και στην σελίδα της στο facebook https:// www.facebook.com/fcsGreece/

UFight.GR : Που θεωρείς ότι οφείλεται αυτή η αυξανόμενη ανάγκη των εκπαιδευτών ανά τον κόσμο, να εξειδικευτούν στο μαχαίρι;

Μιχάλης Κοσσυβάκης : Και θα συνεχίσει να αυξάνεται. Το μαχαίρι (δυστυχώς) είναι το πιο συνηθισμένο (και το πιο επικίνδυνο) όπλο που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι της παραβατικότητας. Η αύξηση των επιθέσεων και των απειλών με μαχαίρι με την παράλληλη συνεχόμενη αύξηση της δημοτικότητας των Φιλιππινέζικων Πολεμικών τεχνών, συνετέλεσαν στο να μεγεθυνθεί το ενδιαφέρον των ασκούμενων για την γνώση της αντιμετώπισής του.

Ένα ρόλο έπαιξε στη γενικότερη αποδοχή τους, το γεγονός ότι οι περισσότερες σοβαρές ταινίες δράσης πλέον, προτιμούν την αμεσότητα και την πρακτικότητα των Φιλιππινέζικων πολεμικών τεχνών, για να αποδώσουν τον απαραίτητο ρεαλισμό στις σκηνές μάχης που εμπεριέχουν.

Επίσης οι εκπαιδευτές, ολοένα και περισσότερο βγαίνουν από τα στενά πλαίσια της τέχνης τους, και αναζητούν γνώση και σε άλλα αντικείμενα. Θεωρώ πολύ λογικό για έναν Δάσκαλο που αγαπά την Αυτοάμυνα και σέβεται την έννοιά της, αλλά και τους μαθητές του, να βάζει στις προτεραιότητες του, την βελτίωση του γνωσιολογικού του επιπέδου στα edged weapons.

Σέβομαι την κάθε πολεμική τέχνη, και τα όσα, αδιαφιλονίκητα, έχει να προσφέρει το κάθε στυλ, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό στην γνώση της Αυτοάμυνας, αλλά το μαχαίρι, λόγω της πολυποίκιλης ιδιαιτερότητας που έχει, είναι ένα εντελώς ξεχωριστό κομμάτι.

Είναι πραγματικά λυπηρό, να υπάρχουν ακόμα εκπαιδευτές που για παράδειγμα «διδάσκουν» άοπλη αντιμετώπιση του μαχαιριού, χωρίς καν μια ουσιώδη εκπαίδευση στη χρήση του. Δηλώνω μετά λόγου γνώσεως πως αυτοί οι άνθρωποι, προετοιμάζουν εν δυνάμει θύματα.

Ανθρωποι που διδάσκουν, με ένα μαχαίρι ανά δύο ασκούμενους οι οποίοι το εναλλάσσουν σε κάθε τεχνική (!) ή που χρησιμοποιούν λαστιχένιο μαχαίρι (!) ή πιάσιμο του χεριού που κρατά το μαχαίρι (!), ή μόνο την άμυνα σε πρωτογενή επίθεση (!) ή μπλοκ ενάντια στο μαχαίρι (!) ή την αντιμετώπισή του ως προέκταση του χεριού (!)… στην ουσία διδάσκουν τους μαθητές τους πώς να σκοτώνονται από μαχαίρι και όχι πώς να γλυτώνουν τη ζωή τους σε ενδεχόμενη επίθεση ή απειλή.

Τα ίδια λάθη έκανα κι εγώ, έως το 1993 που ξεκίνησα την εξειδίκευσή μου, σε αυτό το υπέροχο αλλά τρομακτικά θανατηφόρο όπλο. Σήμερα όμως, δεν δικαιολογείται η άγνοια. Σε αυτό τον τομέα είμαι κατηγορηματικός.

Οι εκπαιδευτές που δεν γνωρίζουν το αντικείμενο, ή δεν πρέπει να το διδάσκουν καθόλου ή οφείλουν να μαθητεύσουν σοβαρά, ενεργά και για σεβαστό χρονικό διάστημα, σε δάσκαλο που το κατέχει.

Το ίδιο ισχύει και για το έδαφος και τα άλλα μαχητικά αθλήματα, αλλά και για κάθε τομέα που απαιτεί εξειδίκευση. Δεν μπορεί να είμαστε ή να δηλώνουμε παντογνώστες! Αυτή είναι, για όσους το κάνουν, η μεγαλύτερη πλάνη προς τον εαυτό τους, αλλά και η χειρότερη ακούσια ή εσκεμμένη απάτη προς τους μαθητές τους.

Στην εποχή μας, περισσότερο από ποτέ, είναι αδιαμφισβήτητη η μεγάλη ειδημοσύνη που έχουν οι Φιλιππινέζικες Πολεμικές τέχνες, τόσο στα edged όσο και στα impact weapons.

Από την άλλη, υπάρχουν τεχνοτροπίες, που έχουν ως προμετωπίδα της διαφημιστικής τους καμπάνιας, την γνώση αντιμετώπισης κάθε είδους επίθεσης! Λυπάμαι αν στεναχωρώ κάποιους, αλλά κάτι τέτοιο, όσο αφορά το μαχαίρι, είναι το λιγότερο αφελές και ταυτόχρονα επικίνδυνο.

Το μαχαίρι, είναι ένα αντικείμενο που απαιτεί την αντιμετώπισή του ως έννοια και ως όπλο, με τεράστια υπευθυνότητα και απόλυτο σεβασμό.

Μόνο όταν κάποιος εκπαιδευτεί σωστά και μεθοδικά, στην μάχιμη χρήση και εφαρμογή των λεπίδων, συνειδητοποιεί όλο και περισσότερο πόσο επικίνδυνο είναι ένα μαχαίρι.

Παράλληλα με την συστηματική εκπαίδευση, διδασκαλία και εξάσκηση στην χρήση του μαχαιριού και στους τρόπους άοπλης αντιμετώπισης του, αποφεύγεται και εξαλείφεται πλήρως η υποτίμηση ΑΛΛΑ και η υπερτίμηση ενός αντιπάλου οπλισμένου με μαχαίρι.

Από την άλλη, η Φιλιππινέζικη τεχνοτροπία γενικά, και ειδικότερα τα στυλ που εξειδικεύονται στο μαχαίρι, αντιμετωπίζουν την κάθε επίθεση σαν ένοπλη. «Ολη» η κινησιολογία τους – αμυντική και επιθετική, είναι βασισμένη κυρίως στην μάχιμη χρήση και εφαρμογή των λεπίδων.

Η μηχανική του σώματος σε όλη τη διάρκεια της εκπαίδευσης, παραμένει ίδια και στην άοπλη αλλά και στην ένοπλη μάχη, επιτρέποντας την άμεση αντίδραση, χωρίς απολύτως καμία καθυστέρηση και χάσιμο χρόνο στην επιλογή της κατάλληλης αμυντικής ή επιθετικής ενέργειας.

UFight.GR : Ένας πολυπράγμων άνθρωπος όπως εσύ Μιχάλη σίγουρα θα έχεις σημαντικά σχέδια για το μέλλον. Ποια είναι αυτά;

Μιχάλης Κοσσυβάκης : Σε επαγγελματικό επίπεδο η εστίασή μου είναι σε 4 τομείς.

Α. Το να φτάσω τη νέα σχολή μου, στα επίπεδα που αξίζουν για ένα τέτοιο χώρο, αλλά και για τη δουλειά που γίνεται σε αυτόν.
Β. Τα σεμινάριά και οι περιοδείες μου στο εξωτερικό είναι επίσης σημαντικός παράγοντας και είναι χρέος μου να ανταποκριθώ με τον καλύτερο τρόπο σε αυτή την επιλογή προς το πρόσωπό μου, από σχολές τόσων χωρών.
Γ. Η ανάπτυξη, αλλά και το ξεκαθάρισμα του δικτύου των σχολών που βρίσκονται στον Οργανισμό μας, σε Ελλάδα και Ευρώπη. Η σωστή και συστηματική επιμόρφωση των Εκπαιδευτών που είναι μέλη μας και σε όσους έρχονται κοντά μας, αλλά και η καθιέρωση των εκπαιδευτικών προγραμμάτων μας σε περισσότερα κράτη.
Δ. Η πολύ μεγάλη διοργάνωση του 18ου Παγκόσμιου Συνεδρίου που θα λάβει χώρα στην Αθήνα το 2018.

Όλα τα παραπάνω, απαιτούν μεταξύ αρκετών άλλων, αγάπη, αφοσίωση, επιμονή και σκληρή δουλειά. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά τα δίνω απλόχερα, στα 42+ χρόνια που υπηρετώ τις Πολεμικές τέχνες και συνεχίζω -θα συνεχίσω- να το κάνω με το ίδιο κέφι και ενθουσιασμό.

Βαίε, σ΄’ ευχαριστώ πολύ γι΄αυτή τη συνέντευξη, και εύχομαι σε σένα και τους χιλιάδες αναγνώστες σου, να περάσετε χαρούμενα τις γιορτές, και το νέο έτος να σας δώσει με το παραπάνω, όλα όσα επιθυμείτε.

Eυχαριστούμε τον master Μιχάλη Κοσσυβάκη για αυτή την συνέντευξη και ειναι πάντα τιμή μας να συνεργαζόμαστε με ανθρώπους του χώρου που έχουν τόσο πολλές και σημαντικές γνώσεις και που κινούνται στον χώρο με μεράκι, αγάπη για αυτό που κάνουν όντας σοβαροί και αξιόπιστοι επαγγελματίες.

Αφήστε μια απάντηση

Your email address will not be published. Required fields are marked *